Książka należała pierwotnie do księgozbioru Jana Nepomucena Władysława Bielińskiego (1784–1860) senatora kasztelana Królestwa Polskiego, syna Piotra Bielińskiego (1754–1829) pisarza wielkiego koronnego, senatora wojewody Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego, prezesa Sądu Sejmowego Królestwa Polskiego
Wraz z księgozbiorem Bielińskich zakupiona przez Zygmunta Czarneckiego (1823–1908), syna Marcelego i Florentyny z Chłapowskich (1795–1873), znanego w Wielkopolsce bibliofila, właściciela bogatego księgozbioru z XVI–XVII w., mieszkającego kolejno w Gogolewie (pow. gostyński), Rusku (pow. jarociński) oraz w Dobrzycy (pow. krotoszyński, ob. pleszewski)
Następnie trafiła do księgozbioru Ludwiki z Czarneckich Żółtowskiej (1859–1943), córki Zygmunta i Marii z Giżyckich (1827–1914) oraz jej męża Marcelego Żółtowskiego (1850–1925) – syna Franciszka Żółtowskiego (1819–1894) i Zofii z Zamoyskich (1825–1853), właściciela Godurowa (pow. gostyński), posła do parlamentu niemieckiego, prezesa Związku Ziemian w Poznaniu i szeregu innych organizacji społeczno-gospodarczych
W 1945 r. uratowana z godurowskiego dworu przez córki Marcelego i Ludwiki: Marię (1883–1968), Elżbietę (1887–1967) i Różę (1889–1962) przechowywana była przez nie w Gostyniu (z tego okresu pochodzą zapewne dokonane ręką Elżbiety wpisy własnościowe), skąd trafiła później do ich najmłodszego brata Benedykta Żółtowskiego (1902–1982) i jego żony Róży z Fudakowskich (1913–1995) w Kamieńcu k/Susza
Do digitalizacji wytypowano tylko stronę przedtytułową i tytułowa publikacji (na pozostałych jej stronach brak znaków, opisów i adnotacji własnościowych)
