Rodzina Szweycerów herbu Zadora osiadła w Polsce już w XVIII wieku, a jej najstarsze znane majątki znajdowały się m.in. w Olbrachcicach w okolicach Częstochowy. W kolejnych pokoleniach ród przenosił się między różnymi dobrami ziemskimi, m.in. do Rzeczycy nad Pilicą. W wyniku podziałów rodzinnych część linii zamieszkała w Dobrach Miasto Łask. Równolegle rozwijała się linia rodziny Prądzyńskich herbu Grzymała, z której wywodziła się matka Stanisława. Obie rodziny należały do warstwy ziemiańskiej, silnie związanej z tradycją i gospodarowaniem na roli.
W XIX wieku oraz na początku XX wieku majątek Dobra Miasto Łask stał się główną siedzibą rodziny Szweycerów i obejmował rozległe tereny liczące około 5000 hektarów, w tym lasy, pola uprawne i liczne folwarki. Centrum życia rodzinnego stanowił dwór w Ostrowie pod Łaskiem, rozbudowany w 1918 roku według projektu Romualda Gutta, utrzymany w stylu tradycyjnego dworu polskiego. Życie w majątku było dobrze zorganizowane – prowadzono hodowlę bydła, owiec, działał tartak i szkółki drzew owocowych, a codzienność uzupełniały zajęcia sportowe, jazda konna i edukacja dzieci w Warszawie. Rodzina aktywnie uczestniczyła również w życiu społecznym i patriotycznym – Janusz Szweycer organizował działania niepodległościowe jeszcze przed I wojną światową, a w 1920 roku walczył jako ułan. W okresie międzywojennym podejmowano także inicjatywy modernizacyjne, jak parcelacja części ziemi pod rozwój osiedla Kolumna czy budowy infrastruktury kolejowej.
Wybuch II wojny światowej przyniósł kres stabilnemu życiu ziemiańskiemu. Po kampanii wrześniowej 1939 roku rodzina opuściła majątek, a następnie została z niego wysiedlona przez okupantów niemieckich po wcieleniu tych terenów do Rzeszy. W czasie wojny zginęli dwaj bracia Stanisława – oficerowie kawalerii. Rodzina zamieszkała w Warszawie, gdzie w czasie wojny urodził się Stanisław Szweycer. Po wkroczeniu Armii Czerwonej i ustanowieniu władzy komunistycznej majątek został przejęty w ramach reformy rolnej, co ostatecznie zakończyło wielowiekową obecność rodziny w Dobrach Miasto Łask.
Po II wojnie światowej rodzina została zmuszona do życia poza dawnymi majątkami, osiedlając się m.in. w Poznaniu, Piotrkowie Trybunalskim, Łodzi i Warszawie. Mimo utraty dóbr utrzymywała więzi z dawnymi pracownikami i lokalną społecznością. Janusz Szweycer pozostał aktywny do późnej starości, kończąc studia historyczne po siedemdziesiątce. Z czasem część majątku udało się odzyskać po 1989 roku, a pamięć o rodzinie była nadal żywa w Łasku, czego wyrazem były uroczystości i zaproszenia dla potomków rodu.
