Widoki parku otaczającego dwór Żółtowskich w Godurowie (pow. gostyński) za czasów Marcelego Żółtowskiego (1850–1925) i Ludwiki z Czarneckich (1859–1943) oraz szpaleru grabowego, wzdłuż którego idzie dwoje najmłodszych dzieci właścicieli majątku: Benedykt (1902–1982) i Antonina Żółtowska (1898–1992), zwana w rodzinie Iną, później żona Jana Lipskiego (1892–1943) z Lewkowa (pow. ostrowski)
Powstały na murach zniszczonej w XVII w. starszej budowli i kilkakrotnie przebudowywany dwór w Godurowie, opiewany przez Franciszka Morawskiego w poemacie „Dworzec mojego dziadka”, stanowił własność m.in. Kurnatowskich, Sczanieckich i Ewy z Nieżychowskich Zbijewskiej (1768–1842), po której dziedziczyli go kolejno:
Franciszek Żółtowski (1819–1894), syn Jana Żółtowskiego (1778–1854) i Józefy Zbijewskiej (1787–1846), poseł do sejmu pruskiego, członek Kasyna Gostyńskiego
Marceli Żółtowski (1850–1925) – syn Franciszka Żółtowskiego i Zofii z Zamoyskich (1825–1853), prezes Związku Ziemian w Poznaniu i szeregu innych organizacji społeczno-gospodarczych
Benedykt Żółtowski (1902–1982), najmłodszy z dzieci Marcelego Żółtowskiego i Ludwiki z Czarneckich, uczestnik wojen 1920 r. i 1939 r., ciężko ranny w obronie Warszawy, inwalida wojenny, od 1955 r. zamieszkały i zmarły w Kamieńcu k/Susza
Dwór spłonął w 1946 r.
