Widok od strony podjazdu na elewację frontową i część bocznej dworu Żółtowskich w Godurowie (pow. gostyński) za czasów Marcelego Żółtowskiego (1850–1925) i Ludwiki z Czarneckich (1859–1943), z przodu widoczny klomb
Przed budynkiem stoi czterokonna bryczka, na której koźle widać młodego Benedykta Żółtowskiego (1902–1982),
Powstały na murach zniszczonej w XVII w. starszej budowli i kilkakrotnie przebudowywany dwór w Godurowie, opiewany przez Franciszka Morawskiego w poemacie „Dworzec mojego dziadka”, stanowił własność m.in. Kurnatowskich, Sczanieckich i Ewy z Nieżychowskich Zbijewskiej (1768–1842), po której dziedziczyli go kolejno:
Franciszek Żółtowski (1819–1894), syn Jana Żółtowskiego (1778–1854) i Józefy Zbijewskiej (1787–1846), poseł do sejmu pruskiego, członek Kasyna Gostyńskiego
Marceli Żółtowski (1850–1925) – syn Franciszka Żółtowskiego i Zofii z Zamoyskich (1825–1853), prezes Związku Ziemian w Poznaniu i szeregu innych organizacji społeczno-gospodarczych
Benedykt Żółtowski (1902–1982), najmłodszy z dzieci Marcelego Żółtowskiego i Ludwiki z Czarneckich, uczestnik wojen 1920 r. i 1939 r., ciężko ranny w obronie Warszawy, inwalida wojenny, od 1955 r. zamieszkały i zmarły w Kamieńcu k/Susza
Dwór spłonął w 1946 r.
![[s. 20]](https://dobrzyca-muzeum.pl/wp-content/uploads/2026/02/Album_Krajewice_1917_RCz_0020-scaled.jpg)