Sypialnia

Za czasów Augustyna Gorzeńskiego pomieszczenie to stanowiło najprawdopodobniej sypialnię. Dzięki usytuowanemu niegdyś w ścianie zachodniej piecowi możliwe było dobre dogrzanie pomieszczenia zimą. Na takie przeznaczenie pozwalała także bliskość garderoby oraz wystrój wnętrza, dający możliwość wstawienia łoża w taki sposób, by nie przesłaniało malowideł.


Obecna dekoracja, którą cechuje schematyzm i graficzność ujęcia, ma podział dwustrefowy. Strefę pierwszą stanowią ściany pokryte jasnozielonymi płycinami, ujętymi w bordiurę z ornamentem w stylizowane pawie pióra. W górnych narożnikach każdej z płycin znajdują się medaliony z profilowymi portretami władców XVIII–wiecznej Europy. Niektóre z nich z powodu bardzo złego stanu zachowania zabezpieczono nie podejmując rekonstrukcji. Strefa druga, w partii przyziemia, to prostokątne płyciny w żółto–brązowych obramieniach. W supraportach na ścianie zachodniej i północnej przedstawiono groteskowe półpostaci kobiece adorujące postumenty z wazonami pełnymi kwiatów.


Pomieszczenie na przestrzeni lat ulegało licznym zmianom. Przed podjęciem prac konserwatorskich zamurowano wtórny otwór drzwiowy w ścianie zachodniej. Malowidła odsłaniano spod wielokrotnych przemalowań farbami klejowymi. Warto również zaznaczyć, że pod obecnie istniejącą dekoracją leży wcześniejsza warstwa malowideł, najprawdopodobniej z końca XVIII wieku, wykonana w technice wapiennej, zdecydowanie skromniejsza, bazująca na płycinowych podziałach ścian.
facebook mail iksww