Plan pałacu i elewacje

Pałac jest budynkiem murowanym z cegły, piętrowym, na piwnicach sklepionych kolebkowo. Wzniesiony został na planie dwóch prostokątów zestawionych pod kątem prostym, z portykiem frontowym ustawionym u zbiegu dwutraktowych skrzydeł. Budynek nakryty jest niskimi dachami trójspadowymi. Posiada elewacje tynkowane, w kondygnacji parteru i w narożach boniowane, podzielone fryzem międzykondygnacyjnym, gzymsem parapetowym i zwieńczone belkowaniem z fryzem tryglifowym oraz silnie wysuniętym gzymsem ząbkowym. Wszystkie otwory okienne są prostokątne, parteru – z klińcem, piętra – w profilowanych obramieniach z uszakami, z płycinami podokiennymi ozdobionymi girlandami.

 elewacja
Elewacja zachodnia oprac. Pro-Invest Pracownia Projektowa, ze zbiorów Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy

Elewacje budynku różnią się ilością osi – zachodnia jest siedmioosiowa, północna sześcioosiowa, południowa i wschodnia trzyosiowe, a fasada pięcioosiowa. Portyk frontowy czterokolumnowy w wielkim porządku jest silnie wyniesiony i poprzedzony rozszerzającymi się wachlarzowo schodami. Kolumny, usytuowane parami z odpowiadającymi im pilastrami, zwieńczone są belkowaniem, rozwiązanym analogiczne do pozostałych elewacji, oraz trójkątnym naczółkiem, z herbami Drogosław i Nałęcz w tympanonie. Na osi portyku, którego podniebie wypełnia niewielkie sklepienie klasztorne, znajduje się wejście z prostym obramieniem, a nad nim porte-fenetre zamknięte półkolistą archiwoltą, w przyziemiu środkowej partii elewacji zachodniej pałacu ulokowane jest bezpośrednie wejście do piwnic.

portyk

Portyk wejściowy oprac. Pro-Invest Pracownia Projektowa, ze zbiorów Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy
facebook mail iksww